مسأله 292 - كسى كه نمىتواند وضو بگيرد بايد نايب بگيرد ، كه او را وضو دهد و چنانچه مزد هم بخواهد در صورتى كه بتواند بايد بدهد ، ولى بايد خود او نيّت وضو كند و با دست خود مسح نمايد ، و اگر نمىتواند بايد نايبش دست او را بگيرد و به جاى مسح او بكشد ، و اگر اين هم ممكن نيست بايد از دست او رطوبت بگيرد و با آن رطوبت سر و پاى او را مسح كند . مسأله 293 - هركدام از كارهاى وضو را كه مىتواند به تنهايى انجام دهد ، نبايد در آن كمك بگيرد . شرط دوازدهم آن كه استعمال آب براى او مانعى نداشته باشد . مسأله 294 - كسى كه مىترسد كه اگر وضو بگيرد ، مريض شود يا اگر آب را به مصرف وضو برساند ترس داشته باشد از تشنگى خودش يانفس محترم ديگرى هلاك شود نبايد وضو بگيرد ، ولى اگر نداند كه آب براى او ضرر دارد و وضو بگيرد ، و بعد بفهمد ضرر داشته به احتياط واجب وضو باطل است و به وظيفه‌اش كه تيمم است عمل كند . مسأله 295 - اگر رساندن آب به صورت و دستها به مقدار كمى كه وضو با آن صحيح است ضرر ندارد و بيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو بگيرد . شرط سيزدهم آن كه در اعضاء وضو مانعى از رسيدن آب نباشد . مسأله 296 - اگر مىداند چيزى به اعضاء وضو چسبيده ولى شك دارد كه از رسيدن آب جلوگيرى مىكند يا نه بايد آن را بر طرف كند يا آب را به زير آن‌برساند . مسأله 297 - اگر زير ناخن چرك باشد ، وضو اشكال ندارد ولى اگر ناخن را بگيرند بايد براى وضو آن چرك را بر طرف كنند ، و نيز اگر ناخن بيشتر از معمول بلند باشد ، بايد چرك زير مقدارى را كه از معمول بلندتر است بر طرف نمايند . مسأله 298 - اگر در صورت و دستها و جلوى سر و روى پاها به واسطه سوختن يا چيز ديگر برآمدگى پيدا شود ، شستن و مسح روى آن كافى است و چنانچه سوراخ شود رساندن آب به زير پوست لازم نيست ، بلكه اگر پوست يك قسمت آن كنده شود ، لازم نيست آب را به زير قسمتى كه كنده نشده برساند ، ولى چنانچه پوستى كه كنده شده گاهى به بدن مىچسبد و گاهى بلند مىشود بايد آن را قطع كند يا آب را به زير آن برساند .